Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2007/25014 K.2012/2301

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Oluş ve dosya içeriğine göre; sanığın, olay tarihinde saati belirlenemeyen bir zaman diliminde katılanın birinci katındaki ikametinin balkonuna demir parmaklıklar vasıtasıyla tırmanarak açık olan pvc mutfak penceresinden içeri girdiği, sehpanın üzerindeki cep telefonunu almak suretiyle yatak odasında uyumakta olan katılanın yanına giderek elindeki bıçakla ''üzerinde ne varsa ver'' dedikten sonra katılanın üzerindeki ziynet eşyalarını aldığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kanıtların takdirinde ve suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 497/1, 31, 33. maddelerine göre 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın 148/1, 149/1 (a), (d), 53/1-2-3. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan yasanın 7/2, 5237 sayılı TCK’nın 9/3 maddeleri ışığında 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık lehine olduğunun kabulünde zorunluluk bulunması,

Uygulamaya göre de;

3- Suç tarihinde güneşin 05.30'da doğduğu, 20.36'da battığı, gece vaktinin 04.30 bittiğinin anlaşılması karşısında, suçun geceleyin işlendiğine ilişkin kanıtların nelerden ibaret olduğunun karar yerinde gösterilip tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

4- Ziynet eşyaları ve suça konu telefonun usulüne uygun şekilde değer tespiti yaptırılmadan 765 sayılı TCK'nın 522/1 (pek aşırı) maddesiyle uygulama yapılması,