Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/10616 K.2010/1141

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olayın tek görgü tanığı ve delili durumunda olan yakınanın duruşmalarda dinlenilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY'nın 493/1, 522 (pek hafif), 55/3, 647 Sayılı yasanın 4. maddeleriyle, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 31/3, 50/1-a; 151/1, 31/3, 50/1-a, maddelerinde öngörülen cezaların alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında; 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 24. maddesinin uygulanması halinde 5237 sayılı Yasanın, uygulanmaması durumunda ise, 765 sayılı Yasanın sanık lehine olduğunun gözetilmemesi,