Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/24439 K.2010/3305

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay C.Başsavcılığının 14/11/2008 tarihli kenar yazısı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I. 5326 sayılı Kabahatlar Kanununun 35.maddesi uyarınca sarhoşluk suçundan hükmedilen idari para cezalarının aynı Yasanın 29.maddesi gereğince itirazı olanaklı olduğundan, katılan ... ve hükümlüler savunmanlarının bu konudaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II. Yağma suçlarından verilen ek kararların incelenmesine gelince

Katılanın 16.6.2008 tarihli dilekçesinde vekili Av.... ile aralarındaki vekalet ilişkisinin sona erdiğini bildirdiği anlaşılmakla, katılan ...'in temyiz istekleri incelenmiştir.

Hükümlü ... hakkındaki 22.06.2005 gün, 2005/220 değişik iş sayılı kararın hükümlüye 28.0.2005, ilk yargılamadaki vekiline ise 11.7.2005 tarihinde tebliğ olduğu, hükümlüler vekilinin 14.11.2005 tarihli dilekçesinde hükümlü ...'ı da yazarak, diğer hükümlüler hakkındaki 14.10.2005 tarih, 2005/1134 sayılı ek karara karşı temyiz yoluna başvurduğu, Dairemiz geri gönderme kararından sonra hükümlü ve savunmanına yöntemince tekrar tebligat yapıldığı, ancak hükümlü ... hakkındaki ek karara karşı temyiz yasa yoluna başvurulmadıklarının anlaşılması karşısında, bu hükümlü hakkındaki ek karar katılan ...'in temyiz isteği ile incelenmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararlarında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerekir.

Somut olayın incelenmesine gelince:

Sanıkların, 04.06.2002 günü, saat 01.00 sıralarında, yakınanla birlikte alkol aldıkları lokantadan sanıklardan ...'a ait olup, sanık ...'ın kullandığı araçla ayrıldıkları, bir süre sonra zor kullanarak banka kartlarını alıp, para çekmeye çalıştıkları, başarılı olamayınca, ıssız bir yere götürüp dövdükleri, içinde 10.000.000 lira olan cüzdanı ile saatini aldıkları sabit görülerek Zonguldak 1.Ağır Ceza Mahkemesinin Dairemizce onanarak kesinleşen 19.4.2004 gün ve 2002/112-2004/78 sayılı kararıyla.

765 sayılı TCK’nun 497/1, 59/2, sanık Aslan için ayrıca 81/1-3. maddeleri gereğince hükümlendirildikleri; hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’nın uyarlanması istendiğinde; hükümlü ... için 22.06.2005, diğer hükümlüler yönünden ise 14.10.2005 günlü ek kararla dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda uyarlama yapıldığı anlaşılmışsa da;

1. Eylem nedeniyle verilecek temel cezanın 5237 sayılı TCY'nın 61.maddesindeki ölçütlerde dikkate alınarak belirlenmesi, için duruşma açılarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı Yasaya göre yağma ve kişi özgürlüğünden yoksun kılma suçlarını oluşturan eylem nedeniyle yağma suçunun yanı sıra 5237 sayılı Yasanın 109/ 2-3-b maddesi uyarınca da hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Hükümlü ... hakkında uyarlama yapılırken yağma eylemi 5237 sayılı TCY'nın 149/1-c-h bentlerindeki suçu oluşturduğu halde, yalnızca aynı maddenin ( h ) bendiyle uyarlama yapılması,

4. 5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki “hafif “ veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulu bulunmadığı halde, 150.maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, sanıkların cezalarından indirim yapılması,