Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/24998 K.2012/11504

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği anlaşılmakla; somut olayda sanığın başka bir şey bulamadığı için hesap makinesini çaldığı bu nedenle TCK 145'in uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiş,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

765 sayılı TCK’nın 81/2-3. madde ve fıkraları gereğince, tekerrüre esas alınan hükümlülüğün 239 YTL den ibaret olup, arttırımın beher gün karşılığı olarak 100 YTL hesabıyla 2 gün yapılması gerektiğinin anlaşılması karşısında; anılan Yasa maddesi ile 2 gün yerine 13 gün artırım yapılması suretiyle fazla cezaya hükmolunması,