Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/5903 K.2010/890

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

16.02.2006 tarihinde yüzüne karşı açıklanan hükmü 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 310.maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 28.03.2006 tarihinde temyiz eden sanık ... savunmanının temyiz isteminin anılan Yasanın 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

B-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Sanığın, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 15.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 23.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığa yüklenen hırsızlık suçlarının, 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 24. maddesi de gözetildiğinde, uzlaşma kapsamında bulunduğunun anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca anılan maddelerdeki prosedür yerine getirilmeden duruşmaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Oluşa, dosya içeriğine,yakınanların anlatımları ve bilirkişi raporlarına göre; sanığın hükümlülükleri kesinleşen diğer arkadaşlarıyla, yakınan Metin İnce'nin işyerinin eklentisinde, diğer yakınan Murat Akdere'nin ise işyerinin önünde açıkta bulunan kömürlerini çaldığının anlaşılması karşısında; yakınan Metin İnce'ye yönelik eyleminin 765 sayılı TCY.nın 492/1-son, 5237 sayılı TCK’nun da ise 142/1-b; yakınan Murat Akdere'ye yönelik eyleminin ise 765 sayılı TCY.nın 491/ilk-son, 5237 sayılı TCK’nun da ise 141/1.maddelerine uyan suçları oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulamalar yapılması,

3-5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olaylarda, koşulları oluşmadığı halde bu maddeye düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek cezalardan indirim yapılması,

4-5237 sayılı TCY.nın 50/3.maddesine göre, suç tarihinde 18 yaşından küçük olan sanık hakkında hükmedilen kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı cezaların aynı Yasanın 50/1 fıkrasında belirtilen para veya seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

5-5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle bulunması gerektiğinin ve 5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 492/1 maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın Metin İnce'ye yönelik eyleminin, 142/1-b .maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı Yasanın 116/2-4 ve 119/1-c maddesinde düzenlenen geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğunun düşünülmemesi,

6-5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine göre iştirak halinde suç işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine müteselsilen tahsiline karar verilmesi,

7-5237 sayılı Yasanın 53/4.maddesine göre, yaşı küçük olan sanık hakkında aynı Yasanın 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,