Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/11127 K.2013/1002

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Yakınan ... ve tanık ...’nın aşamalardaki, sanık ... ’ın mahkemede alınan beyanı, dosya kapsamındaki diğer bilgi, belge ve deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların yakalanamayan diğer 3 şahıs ile birlikte yakınanın önüne geçerek kimliği tespit edilemeyen şahıslardan bir tanesinin yakınanın eline vurup cüzdanını yere düşürdüğü, yine kimliği tespit edilemeyen şahıslardan bir tanesinin tanık ...’yı yakınana yardım etmemesi için boynundan tutarak olay yerinden uzaklaştırdığı, sanık ...’ın yerden cüzdanı alıp içinde bulunan 220 TL. parayı aldıktan sonra olay yerinden kaçmaya başladığı,

yakınanın sanığın peşinden koşmak istediği sırada diğer sanık ... ’ın yakınanı montundan tutarak diğer sanığın kaçmasına yardımcı olduğu olayda, sanıkların eyleminin 5237 sayılı Yasanın 149/1-c maddesine uyan yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek, yazılı biçimde uygulama yapılması,

2-Kabule göre de;

a) Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/2-b maddesiyle uygulama yapılması gerekirken, aynı Yasanın 142/1-b maddesinin tatbiki,

b) Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nın 58. maddesinin uygulanma koşullarının değerlendirilebilmesi için tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyet hükmünün hangisi olduğunun karar yerinde gösterilmemesi; 5237 sayılı Yasanın 58/6-7 maddesi gereğince mükerrer olan sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesiyle yetinilmesi yerine, 5275 sayılı Yasanın 108/4. maddesine dayanılarak denetimli serbestlik süresinin de belirlenmesi,

c) Sanıkların, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;