Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/14500 K.2011/1456

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulünde ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir,

Ancak,

1- Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında, olay günü alkol alıp ayrıca depresyon hapları da içtiğini, cebinde parası olduğu halde olay sırasında şuurun yerinde olmadığından alış veriş sırasında parayı veremediğini beyan etmesi,

sanık yakalandıktan sonra üst aramasında üzerinde 70 TL. para çıkması ve yağmaladığı çikolataların 2 TL. değerinde olması karşısında, 5237 Sayılı TCK’nın akıl hastalığını düzenleyen 32. maddesinde öngörülen kriterlere göre “işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp azalmadığı” hususunda Adli Tıp Kurumuna sevki ile Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesinde makul süre gözlem altında tutulup, 5237 Sayılı TCK’nın 32 ve 57. maddeleri de nazara alınmak suretiyle raporu alınarak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden,

eksik inceleme ile yetinilip yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Uygulamaya göre de; a- Sanığın hırsızlık amacıyla iş yerine girerek rafta bulunan çikolataları alıp cebine koyduktan sonra, çıkmaya hazırlandığı sırada mağdur tarafından fark edildiği, sanığın yakalanmamak için direndiği ve yakınanı basit tıbbi müdahale ile iyileşecek şekilde yaraladığının anlaşılması karşısında, yağma eyleminin tamamlandığı gözetilmeyip, kalkışma aşamasında kaldığı kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

b- 5237 Sayılı TCK’nın 6/1-f maddesinde saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile, fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli diğer şeylerin silahtan sayılacağının düzenlendiği, sanığın eylemini yumruğu ile vurmak suretiyle gerçekleştirdiğinin anlaşılması ve yumruğun silahtan sayılmasının mümkün olmaması karşısında, sanık hakkında 5237 Sayılı TCK’nın 6/1-f (3-4) maddesi aracılığı ile aynı yasanın 149/1 maddesinin (a) bendi ile uygulama yapılması,