Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/19736 K.2013/6202

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Gerekçeli kararda 5271 sayılı CMK’nın 230/1-a maddesine aykırı olarak iddia makamının esas hakkındaki görüşünün ve CMK 232/2-c maddesine aykırı olarak suçun işlendiği yerine belirtilmemesi,

2-Eylem gündüz sayılan zaman diliminde işlendiği halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 143/1.maddesi ile uygulama yapılması,

3-Sanığın suça doğrudan katıldığı halde, hakkında 5237 sayılı TCK’nın 37/1. maddesi yerine 39/1. maddesiyle uygulama yapılması,

4-Kabule göre de;

a-5237 sayılı TCK.nın 61. maddesine aykırı olarak, aynı Yasanın 143. maddesinin, 35 ve 39. maddelerinden sonra uygulanması,

b-Mahkumiyetin doğal sonucu olan TCK.nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

5-27.05.2004 günlü tutanak içeriğine göre; saat 05.00 sıralarında Yeşiltepe sokak 21 numaralı yere hırsızlık amaçlı şahısların girdiğinin anonsu üzerine, söz konusu yere gidildiğinde, şahısların bahçe içerisinde evin birinci katına camdan girmeye çalışan sanık ... ... ...’in kovalamaca sonucu yakalandığı, diğer iki şahsın yakalanamadığının tespit edildiğinin, anlaşılması karşısında; suçun işlenmesi sırasında izlenen yol için şahsi çeviklik gerekip gerekmediği duraksamaya yer bırakmayacak biçimde saptanıp;

anılan yere ulaşma şahsi çeviklik gerektiriyor ise, 765 sayılı TCK’nın 493/1, (aykırı halde ise aynı Yasanın 491/4.), 61. maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 35/2, 53, 116/1, 119/1-c, 53. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırları bakımından, bulunacak sonuç cezaların karşılaştırılması, böylece lehe Yasanın saptanması gerekirken, 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddelerine aykırı davranılıp yazılı şekilde hüküm kurulması,