Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/20680 K.2012/24031

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın işyerinden çalınan 1.500 Türk Lirası, 2.315 Amerikan Doları ve 40 adet altından, sadece 1.500 Türk Lirasının sanık tarafından kamu davası açılmadan önce iade edildiğinin anlaşılması karşısında; mağdura kısmi iadeye onay verip vermediği sorulmadan, 5237 sayılı TCK'nın 168/4. madde ve fıkrası ile yazılı şekilde cezadan indirim yapılması,

2- İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiği analaşılıp kabul edildiğine göre; 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi ile cezada arttırma yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- İşyeri dokunulmazlığınının ihlali suçu için 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükmünün değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

4- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1 ve 522/1 (pek aşırı değer) maddelerine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/2-d, 143/1, (uygulama koşulları varsa 168/1-4), 53, 116/2-4, 119/1-c, 53. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezaların alt ve üst sınırları bakımından ve işyeri dokunulmazlığınının ihlali suçu için 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükmü de dikkate alınarak, 5237 sayılı anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, sanık yararına olan yasanın yerinde yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

5- Hırsızlık suçu için kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesi gereğince, cezadan (1/2) oranından fazla indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,