Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/26766 K.2013/4367

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdura ait kapıları kilitli park halinde bulunan aracın, olay tarihinde Seydişehir İlçesinde çalınarak, Konya’da terk edilmiş vaziyette bulunduğu, 30.03.2006 tarihli olay yeri inceleme raporundan; aracın sol ön kapı kilidinde zorlama izlerinin bulunduğu ve düz kontak yapıldığının tespit edildiğinin anlaşılması karşısında; sanıkların eyleminin TCK’nın 142/1-b.maddesi kapsamında kaldığı halde yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-Mağdura ait aracın, çalındıktan sonra Konya’da kapıları açık, sahte plaka takılmış ve terk edilmiş vaziyette bulunduğu halde, etkin pişmanlık koşulları oluşmadığından; sanıklar hakkında TCK’nın 168.maddesi ile indirim yapılması,

3-5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

4- Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK.nın 326/2. maddesine aykırı biçimde ‘yargılama giderinin sanıklardan tahsiline’ biçiminde karar verilmesi,