Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/2678 K.2012/9418

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanıklar yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, sanıkların eylemlerine uyan 765 sayılı Yasa'nın 493/1-son, 522 (pek aşırı) maddesinde öngörülen hırsızlık suçu ile 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını oluşturan eylemleri nedeniyle uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar denetime olanak sağlayacak şekilde ayrı, ayrı tespit edilip,

sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, sanıklar ...,... ve ...'ın işledikleri 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde öngörülen hırsızlık suçu yönünden anılan Yasa'nın lehe kabul edilip;konut dokunulmazlığını bozma suçunun 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesi kapsamında unsur olduğu gözetilmeden 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesine aykırı şekilde karma uygulama yapılıp yazılı şekilde denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulmuş ise de;

Sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 493/1, 102/3, 104/2. maddelerine göre, hükümden önce 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’nın aynı suça uyan 142/1-b, 66/1-e, 67/4; 116/1-4,119/1-c, 66/1-e, 67/4; 151/1, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasanın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının 26.03.2000 olan suç tarihi ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,