KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2009/26950 E., 2013/2238 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Şubat 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, mala zarar verme
- Hüküm
- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 142/2-d, 62, 63, 53/1-2 maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis.
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Yakınan Fatih Ceviş’in evinden para, cep telefonu ve yakınanın sürücülüğünü yaptığı SM lojistik firması sahibi yakınan Murat Demir’e ait Citroen marka kamyonetin anahtarının çalınması eyleminin TCK’nın 142/2-d maddesi kapsamında kalan tek hırsızlık suçunu oluşturup, çalıntı otonun haksız olarak sanığın zilyedinde iken, sanığın kaza yapıp, suça konu malda hasar medya getirmesinin ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturmayacağı, bir muhakkak ise de, aracın garaj kapısında husule gelen zarar ile ilgili ise, dava zamanaşımı içinde her zaman bir karar alması olanaklı kabul edilmiş;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘53. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2009/26950, K. 2013/2238, 11 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama