Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/5106 K.2012/3983

6. Ceza Dairesi 2009/5106 E. , 2012/3983 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanığın yakınanlar ... ve ...'ya yönelik hırsızlık suçları nedeniyle kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanığın, yakınan ...'in evine merdiven dayayarak çıkıp muhkem olduğu saptanan pencereyi sert bir cisimle zorlamak; yakınan ...'nın evine ise şahsi çeviklik gerektirecek şekilde tırmanıp muhkem olmayan sineklik telini keserek girip hırsızlık suçunu işlemesi şeklinde gelişen eylemlerinin; 765 sayılı TCY'nın 493/1, 59/2, 81/2-3. maddeleriyle 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 143, 62, 53, 116/1-4, 62, 53, (yakınan ...'a karşı ise 151/1, 62, 53) maddeleri kapsamında olup (mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını bozmak suçlarında ise uzlaşma hükümleri de uygulanıp sonucuna göre) her iki yasaya göre denetime olanak verecek şekilde uygulama yapılıp verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip sonuç cezalar karşılaştırıp lehe yasanın belirlenmesi gerekirken, suçun vasıflandırılmasında yanılgıya düşülüp, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek şekilde uygulama yapılması kanuna aykırı ise de, uygulamanın açıkça sanık lehine olduğunun anlaşılması karşısında bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ...'nin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanığın yakınan ... ve yakınanı belli olmayan hırsızlık suçları nedeniyle kurulan hükmün incelenmesinde;

Oluşa ve kabule göre, sanığın eylemlerine uyan ve 765 sayılı TCY'nın 492/1. ve 491/4.maddelerindeki suçların gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç tarihleri olan 20.8.2002 ve 26.6.2001 tarihlerinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan bu kamu davalarının ise zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 05.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.