Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/5148 K.2012/12705

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanıklar ..., ...’nın yakınan ...’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde,

Hükümlü ... hakkında kurulan Tokat 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.04.2004 gün ve 2002/966 esas 2004/116 karar sayılı mahkumiyete ilişkin önceki hükmünün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 tarih ve 2007/125-186 sayılı kararında açıklandığı gibi, adı geçen hükümlü hakkındaki temyiz edilmeden kesinleşen ilk hüküm, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargısının konusu olabilir ve genel yargı ile uyarlama yargısı birlikte yürütülemez.

Hükümlü hakkındaki kararın kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık olan ...’a ilişkin ilk hükmün, anılan sanık savunmanı tarafından temyiz edilmesi ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, 5320 sayılı Kanunun 8/2. maddesinin verdiği yetki çerçevesinde iadesi üzerine, hakkında hüküm kesinleşmiş olan ...’nın tekrar yargılanma sürecine dahil edilerek, 2. hükmün kurulduğu anlaşılmaktadır. Kurulan bu ikinci hüküm, hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, hukuken varlık kazanma- yan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün değildir.

Bu nedenlerle; ... hakkında yeniden kurulan 2. hükme yönelik, konusu bulunmayan temyiz itirazı;

Sanık ... hakkında ise 01.04.2004 tarihli ilk hüküm ile işlediği suçun farik ve mümeyyizi olmaması nedeniyle ceza tertibine yer olmadığına karar verildiği ve bu kararın temyiz edilmeden kesinleştiği, kararın aynı dosyada sanık ...’nun savunmanı tarafından temyiz edilmesi ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 5320 sayılı Kanunun 8/2. maddesinin verdiği yetki çerçevesinde iadesi üzerine, hakkında hüküm kesinleşmiş olan sanığın tekrar yargılanma sürecine dahil edilerek, 2. hüküm kurulmuş ise de kurulan bu ikinci hüküm, hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün olmadığından,

Hükümlü ... ve Sanık ... savunmanlarının bu konudaki isteğinin, 5320 Sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollaması ile CMUK’nun 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak REDDİNE;

II- Hükümlü ...’nın yakınan ...’a yönelik 10.09.2002 ve 27.10.2002 tarihlerinde gerçekleştirdiği; sanık ...’nun ise yakınan ...’a yönelik işlediği hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde,

1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın 7/2 ve 5252 sayılı TCK.nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9/3.maddeleriyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nun 23.2.1938 günlü 1937/23–1938/9 sayılı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 25.5.1999 günlü 133/142 sayılı kararları ışığında, sanık ...’nın yakınan ...’a yönelik 10.09.2002 tarihli somut olayla ilgili 765 sayılı TCY’nın 493/1, 102/3 ve 104/2. maddeleriyle 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b, 66/1-e, 66/2-4, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda; 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına bulunduğunun anlaşılmasıyla yapılan incelemede;

a- Hükümlü ...’nın yakınan ...’a yönelik 10.09.2002 tarihli eylem için; hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nun 66/1-e maddesinde, anılan Yasanın 142/1-b. maddesine uyan hırsızlık suçunun gerektirdiği ceza için 8 yıllık süre belirlenmesi, aynı maddenin 2. fıkrasına göre 15-18 yaş grubunda bulunan sanıklar için bu sürenin üçte ikisinin geçmesiyle kamu davasının düşeceğinin öngörülmesi ve 67/4. maddesi de gözetildiğinde 7 yıl 12 aylık sürenin suç tarihi olan 10.09.2002 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğunun gözetilmesi zorunluluğu,

b- Sanık ...’nın yakınan ...’a yönelik 27.10.2002 tarihli eylemi ile sanık ...’nun yakınan ...’a yönelik eylemi için; sanıkların eylemine uyan ve 765 sayılı TCY.nın 492/1. maddesindeki suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 27.10.2002-08.12.2002 tarihlerinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... ve sanık ... savunmanlarının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

III- Hükümlü ... hakkında yakınan ...’ya yönelik hırsızlık, suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince,