KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2009/7595 E., 2010/13686 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Temmuz 2010
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Yağma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Hükmolunan cezanın tür ve süresine göre sanık savunmanının duruşmalı inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE,
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafindan işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1. İddianame ve gerekçeli karar başlığına suç tarihinin yanlış yazılması,
2. 19.06.2008 günü, sanık ile ayrı dava dosyasında yargılanan sanık ...’ın, yakınanın cep telefonu ile 30 lirasını yağmadıkları, sanığın, suça konu cep telefonunu satması için önce ...’e verdiği, ...’ın ...’a denemesi amacıyla kullandırdığı, ancak fiatta anlaşamayınca bu kişinin geri verdiği, bu kez sanığın aynı telefonu ...’e sattığı, telefon görüşme kayıtlarından önce ...’in yakalandığı, ondan ...’a ulaşıldığı, sonunda sanığın yakalandığı, sim kartın sanığın üstünde bulunduğu, suça konu telefonun ...’den alınarak yakınana geri verildiği ve bu şekilde soruşturmada kısmi iadeyi sağladığı,
kovuşturmada ise kalan 30 liranın yakınana geri verildiğinin anlaşılması karşısında. 5237 sayılı TCY’nın 168/son maddesi uyarınca, sanık hakkında soruşturmadaki kısmi geri verme nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yakınanın rıza gösterip göstermediği sorularak, kısmi iadeye rıza göstermesi halinde, anılan Yasanın 168/3.fikrasının 1.cümlesi, rıza göstermemesi halinde ise aynı madde ve fikranın 2.cümlesinin uygulanma olanağının değerlendirilmemesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2009/7595, K. 2010/13686, 15 Temmuz 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama