Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/9026 K.2011/2102

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Sanığın yakınan ...’e yönelik tamamlanmış yağma eylemi nedeniyle hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Kalkışma nedeniyle uygulama yapılırken uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK’nun 35.maddesinin yerinde eklenmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

A- Sanığın yakınan ...’e yönelik yağmaya kalkışma eylemi nedeniyle hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5377 sayılı Yasanın 2. maddesiyle 29/6/2005 tarihinde 5237 sayılı TCY.nın 7/3. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca, 1.6.2005 tarihinden önce işlenen suçlar yönünden, 5237 sayılı Yasanın lehe olduğu kabul edilerek yapılan uygulamalarda, aynı Yasanın 51/7.maddesinde düzenlenen erteli hapis cezasının aynen çektirilmesi için ihbarda bulunamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından erteli cezanın aynen çektirilmesi için ihbarda bulunulmasına ilişkin bölüm çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B- Sanığın yakınan ...’e yönelik yağmaya kalkışma ve yaralama eylemleri ile 6136 sayılı Yasaya aykırı davranmak suçu nedeniyle hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 6136 sayılı Yasaya aykırı davranmak suçundan, sanığın eylemine uyan 6136 sayılı Yasanın 13/1,765 sayılı TCY.nın 59/1,95/2.maddeleri ile hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 6136 sayılı Yasanın 13/1,5237 sayılı TCK’nun 62.maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda, anılan Yasanın 7/2-3, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında, erteli hapis cezasının aynen infazına karar verilemeyeceği de gözetildiğinde; 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olduğu halde lehe yasanın tespitinde sanığa ait erteli olup aynen infazına karar verilen önceki ilamdaki cezalar dikkate alınmadan yazılı biçimde karar verilmesi,

2- 5237 sayılı TCY’nın 149/2. maddesine göre, “yağma suçunun işlenmesi sırasında kasten yaralama suçunun netice sebebiyle ağırlaşmış hallerin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır” hükmü karşısında; sanığın yağma suçunu gerçekleştirirken, yakınanı tabanca ile kemik kırığı oluşturmayacak, yaşamsal tehlike geçirmeyecek ve basit tıbbı müdahale ile giderilemeyecek biçimindeki yaralama eyleminin, 5237 sayılı TCK’nun 87. maddesinde tanımlanan, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu kapsamında olmadığı ve yağma suçunun öğesi olduğu gözetilmeden, silahla etkili eylem suçu nedeniyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Yağmaya kalkışma nedeniyle uygulama yaparken uygulanan Yasa ve maddesinin yazılmaması,

4- Kabule göre de;

Yağmaya kalkışma nedeniyle lehe Yasanın saptanması sırasında 765 sayılı Yasa hükümlerine göre sanığa sonuç ceza olarak 4 yıl 10 ay 10 gün verilmesi gerektiği belirtildiği halde 5237 sayılı TCK’nun lehe olduğu açıklanıp anılan Yasa uyarınca sonuç olarak 5 yıl hapis cezası verilmek suretiyle hükmün karıştırılması,