Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/1604 K.2012/4560

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, aynı Yasanın 58/6-7. maddeleri ile uygulama yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Temel cezanın gerekçe gösterilerek en alt sınırdan belirlendiği halde TCK.nun 143.maddesi ile uygulama yapılırken gerekçe gösterilmeden cezanın en üst oranda arttırılması ile kararın içerisinde çelişki yaratılması,

2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak; 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,

3- Gerekçeli karar başlığında suç yerinin yazılmaması,