Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/18422 K.2013/17408

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın suç tarihinde geceleyin saat 01:00 ila 04:15 arasındaki bir zamanda, yakınanın 2. katta bulunan 4.15 m yüksekliğindeki balkonuna şahsi çeviklikle çıkıp açık balkon kapısından girerek hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesine uyduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Çalınan eşyanın suç tarihi itibariyle değeri normal olduğu halde pek fahiş kabul edilerek 765 sayılı Yasanın 522. maddesiyle belirlenen cezadan artırım yapılması,

3-Sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 765 sayılı TCK’nın 81. maddesi ile uygulama yapılmaması,

4-Kabule ve uygulamaya göre de;

5237 sayılı TCK'nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nın 493/1. maddesinde tanımlanan suçun ögelerinin farklı olduğu, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre sanığın

eylemine uyan; 765 sayılı TCK'nın 493/1, 81. maddeleriyle, 5237 sayılı TCK'nın 142/l-b, 143/1, 53; 116/1-4, 53. maddeleri uyarınca, konut dokunulmazlığını bozma suçuyla ilgili olarak uzlaşma hükümleri de değerlendirilerek uygulama yapılıp sonucuna göre lehe olan yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,