Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/22844 K.2011/531

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5395 sayılı Yasanın 25/1. maddesine aykırı olarak duruşmalara Cumhuriyet Savcısının katılması; giderilmesi olanaklı olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

I- Sanık hakkında yakınan ...’a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

21/07/2004 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasanın 3/B maddesi ile değiştirilen 1412 sayılı CMUK.nun 305/1. maddesi uyarınca ikibin Yeni Türk Lirasına kadar olan mahkumiyet hükümleri kesin olup, hüküm tarihi, cezanın türü ve miktarı itibariyle hükmün temyizi olanaklı olmadığından sanık ... savunmanının temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II- Sanık hakkında yakınanlar ... ... ...,..., ..., ..., ... ve ...’a karşı hırsızlık ile yakınan ...’e karşı hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,

III- Sanık hakkında yakınan ...’ya yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık başka bir suç nedeniyle yakalandığında, yakınanın aracından çalmış olduğu tornavidanın yerini kolluk güçlerine gösterip, iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; TCK’nun 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık koşullarının oluştuğunun gözetilmemesi,

2- TCK’nun 142/1-b ve 143. maddelerine göre belirlenen 3 yıl 6 ay hapis cezasının, aynı Yasanın 31/3. maddesi ile 1/3 oranında indirimi sonucu cezanın, 2 yıl 4 ay yerine yazılı biçimde fazla belirlenmesi,