Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/23678 K.2013/8063

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/09/2010 tarihli kenar yazısı ile Daireye gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Yakınanın iş yerinde çalışan sanığın, kendisinde kalan anahtarı kullanarak, sanık anlatımına göre 715 lira, yakınan anlatımına göre ise 1.000 lira çaldığı olayda; sanık beyanına göre 4-5 ay, yakınana göre ise 3 ay çalıştığı ancak her hangi bir ücret almadığı, sanığın çalıştığı sürede alması gerektiğini düşündüğü ve alacağı olduğuna inandığı para çaldığını ileri sürmesi karşısında; bu şekilde çalışan kişilerin aldıkları ortalama ücret araştırıldıktan sonra, sanığın eylemine TCY'nın 144.maddesinin uygulanma olanağının değerlendirilmemesi,

2. Kabul ve uygulamaya göre de;

a)5237 sayılı TCY.nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki “hafif" veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği

düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek sanığın cezasından indirim yapılması,

b)Suç tarihinde 15 yaşında olan sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCY'nın 50.maddesinin 3.fıkrasına göre seçenek yaptırıma çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

c)TCY'nın 53/1.maddesinin 4. fıkrasına göre sanık hakkında bu maddenin uygulanamayacağının göz ardı edilmesi,

d)Çocuk Koruma Yasasının 23.maddesinin 2. fıkrası ( d ) bendi de dikkate alınarak, sanık hakkında anılan maddenin uygulanma olanağının değerlendirilmemesi,