Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/26393 K.2013/19463

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde :

Sanıkların eylemine uyan 6136 sayılı Yasanın 13/1, 765 sayılı TCY.nın 55/3. (sanık ... ... hakkında) maddelerine uyan suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre öngörülen zamanaşımını düzenleyen aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddeleriyle, 6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCY.nın aynı suça uyan 31/3. (sanık ... ... hakkında) maddelerine uyan suçların gerektirdiği ceza için belirlenen zamanaşımını düzenleyen aynı Yasanın 66/2 ve 67. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2,

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında zamanaşımı bakımından 765 Yasa hükümlerinin sanıklar yararına olduğu anlaşılmakla; sanıklara yüklenen ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre 765 sayılı Yasanın 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının, suç tarihi olan 24.05.2005 tarihi ile inceleme tarihine göre geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanları ile sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında yağma suçu bakımından kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanıklar ... ve ...'a yüklenen suçun gerektirdiği cezanın üst sınırı bakımından 5271 sayılı CMK’nun 150/3. maddesi uyarınca hükmün açıklandığı 09.09.2008 günlü oturumda, aynı Yasanın 188/1.maddesi gereğince zorunlu olarak savunman bulundurulması gerektiği gözetilmeyerek savunmanın yokluğunda karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,