KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2010/4630 E., 2013/5862 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Mart 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hükümlü
- ...
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
358 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan hükümlü hakkında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükmün uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılarak yapılan incelemede;
Konut dokunulmazlığını bozma suçunun 5237 sayılı Yasa'nın 116/1-4, 119/1-c maddeleri kapsamında birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmiş olup, uzlaşma kapsamında kalmaması; 5237 sayılı TCY'nın 168. maddesinin uygulanması için satın alanın zararının giderilmesinin gerekmemesi nedenleri ile tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiş,
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Suç tarihinde güneşin saat 16:48'de battığı, hırsızlık eyleminin hükümlü anlatımına göre saat 19:00 sıralarında gerçekleştiği ve suçun anılan Yasa'nın 6/1-e maddesine göre gece sayılan zaman diliminde işlendiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCY'nin 143/1 maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile, 765 sayılı TCY’nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, hükümlü ... ve hakkında uzlaşma nedeni ile düşme kararı verilen ...'in gece vakti, şikayetinden vazgeçen yakınana ait eve, muhkem olan kapısına zarar verilip girerek suça konu eşyaları çaldıklarının anlaşılması karşısında; eylemin hırsızlık suçunun yanı sıra 5237 sayılı TCY'nın 116/1-4, 119/1-c maddelerinde belirtilen geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal suçunu da oluşturduğu,
5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca, hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCY'nin 493/1, 522/1, 59. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY'nin aynı suça uyan 142/1-b, 143/1, 168/1, 62, 53/1, 116/1-4, 119/1-c, 62, 53/1. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasa'nın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında,
765 sayılı Yasa'nın lehe olduğunun gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/4630, K. 2013/5862, 25 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama