KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2010/584 E., 2013/2220 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Şubat 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
255 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Hırsızlık suçundan özgürlüğü bağlayıcı ceza ile hükümlülüklerine karar verilen sanıkların, 5237 sayılı TCY.nın 53/1. maddesinde yazılı tüm haklardan aynı maddenin 2. ve 3. fıkralarında gösterilen sürelerde yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2- 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine göre iştirak halinde suç işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine “müteselsilen” tahsile karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,
hüküm fıkrasından TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ve yargılama giderlerine ilişkin bölümlerin çıkarılarak yerlerine “Sanıkların TCK’nun 53. maddesinin 2.fıkrası uyarınca hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1.fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına” ve “sanıklar için ortak yapılan yargılama giderinin paylarına düşen oranda ayrı ayrı alınmasına” cümlelerinin eklenmesi suretiyle,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/584, K. 2013/2220, 14 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama