Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/5966 K.2013/13866

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında verilen 8.7.2002 tarih, 2002/134 Esas ve 2002/683 Karar sayılı ilamının sanıklar tarafından temyiz edildiği, Dairemiz tarafından 24.12.2002 tarih, 2002/20775 Esas ve 2002/14866 Karar sayılı ilamı ile “Sanık ...'ın temyiz isteminin yasal süresinden sonra olması sebebiyle reddedildiği, sanık ... hakkında kurulan hükmün ise, suç tarihinde paranın satın alma gücüne göre 500 TL.değerin hafif yerine normal kabul edilmesi nedeniyle bozulduğu ve bozmanın diğer sanık ...'a da sirayetine" karar verildiği,

mahkemesince bozma ilamına uyularak sanıklar hakkında 26.03.2003 tarih, 2003/182 Esas ve 2003/328 Karar sayılı ilamı ile karar verildiği, sanıkların temyizi üzerine Yargıtay 10.Ceza Dairesi tarafından 03/10/2005 tarih, 2004/22989 Esas ve 2005/11131 Karar sayılı ilamı ile “Sanık ...'nin temyiz talebinin yasal süresinden sonra olması sebebiyle reddine, sanık ... hakkındaki hükmün lehe aleyhe değerlendirme için bozulduğu, bu kez de sanık ...'ye bozmanın sirayet ettirilmesine karar verildiği, bu aşamadan sonra her iki sanık yönünden hükümlerin kesinleştiği ve hükümlü statüsüne girdikleri anlaşılmakla yapılan incelemede;

Hükümlüler hakkında erteleme hükümleri değerlendirilirken, tekrar suç işlemeyecekleri yönünde olumlu kanaat gelmediğinden bahisle uygulanmamasına karar verildiği, aynı gerekçenin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK’nın 231/6-b maddesi uyarınca da aranan şartlardan olduğunun anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki hükümlü ... hakkındaki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Dosya içeriğine, uyulan bozmaya toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, ”eşit şekilde” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,