Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/7722 K.2010/19934

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Sanığın yakınanı bıçakla tehdit ederek, bir binanın bahçesine götürdüğü ve burada cep telefonunu aldığı, cüzdanı isteyip, içindeki parayı saydıktan sonra para ve cüzdanı yakınana geri verdiği olayda, yakınanın dolaşım özgürlüğünü kısıtlayarak yağma suçunun işlenmiş olması karşısında, eylemin 765 sayılı TCY'nın 499/1.maddesi 2. cümlesindeki suçu oluşturduğu, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek,

5237 sayılı Yasaya göre yağma ve kişi özgürlüğünden yoksun kılma suçlarını oluşturan eylem nedeniyle yağma suçunun yanı sıra 5237 sayılı Yasanın 109/ 2-3-a maddeleri uyarınca da hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Olay sırasında, sanığın yakınandan aldığı para ve cüzdanı geri verdiğinin anlaşılması karşısında, yakınandan, 5237 sayılı TCY'nın 168/son maddesi anlamında kısmi geri vermeye rızası bulunup bulunmadığı sorulduktan sonra, sonucuna göre sanık hakkında aynı Yasanın 168/3. maddesinin uygulanma olanağının değerlendirilmemesi,