Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/1294 K.2013/12242

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Hükümlü ... hakkındaki temyiz talebinin incelenmesinde:

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 gün 2008/9-7-56 ve 13.05.2008 gün 2008/10-101-113 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, “Kendisine zorunlu savunman atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğ kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmaz.

Bu durumda zorunlu savunman velev ki sanığın lehine gibi görünen bazı işlemler yapmış olsa; örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafından temyiz dilekçesinin verilmesi halinde, temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiğinin” anlaşılması karşısında.

Malatya 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 14.10.2005 günlü hükmü hükümlü ...’ın uyarlama yargılaması sırasında mahkemenin istemi üzerine atanan savunmanı Av. ...’ün yüzüne karşı verilip, adı geçen savunman tarafından süresi içerisinde temyiz edildiği, hükümlünün ilk yargılama aşamasında savunmanı olmaksızın yargılamanın sürdürülüp bitirildiği, adı geçen savunmanın ise.

Mahkemenin 19.11.2001 tarihli ilk hükmünün kesinleşmesinden sonra uyarlama istemi üzerine mahkemece dosyanın yeniden ele alınmasından sonraki aşamada atandığı ve atanan bu savunmandan hükümlünün haberdar olmadığı, hükümlüye bilgisi dışında atanan savunmanının temyizine muvafakat edip etmediği konusunda 09.06.2010 tarihinde meşruhatlı tebligatın yapıldığı, hükümlünün hükmü temyiz etmediği, savunmanının temyizine de onay vermediği anlaşıldığından, hükümlü ... savunmanının temyiz itirazının 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollaması ile CMUK’nın 317. maddesi uyarınca, isteme aykırı olarak REDDİNE;

./..

-2-

II-Hükümlü ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir,

Ancak;

1- Yağma suçu, 5237 sayılı TCK’nun 149/1. maddesinin (a), (c) ve (h) bentlerine aykırı biçimde geceleyin, silahla ve birden fazla kişi ile birlikte işlenmesine karşın, aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca, temel ceza belirlenirken, (c) bendinin değerlendirilmeye esas alınmaması,

2-5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

...