Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/15808 K.2013/25775

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 11.Ceza Dairesinin 26.04.2011 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-) Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Yokluğunda verilen hükmün, tebliği sırasında cezaevinde bulunduğu anlaşılan sanığın eski hale getirme talebinin kabulü ile temyiz isteminin süresinde olduğu değerlendirilmekle yapılan incelemede;

Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulandığı kararda belirtilmemişse de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak, infazda gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ...'in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık ve sahtecilik suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Sanığın, hırsızlık suçunu kabul etmemesi ve yakınanın sabah 10:00 sıralarında hırsızlık yapıldığını anladığını söylemesi karşısında; eylemin gece vakti gerçekleştirildiğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilip, tartışılmadan hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesiyle uygulama yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanığın, çalıntı araca sahte trafik ve tescil belgesi ile sahte plaka düzenleyip kullanması eylemlerinin gerçekleşme zamanlarının saptanmamış olması dikkate alındığında; suçun bir bütün halinde tek bir resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde uygulama yapılması,

3- Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulandığının kararda belirtilmemesi,