Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/18961 K.2014/3927

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın suça konu plakası ve ruhsatı bulunmayan motorsikleti satın alması nedeniyle mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (1) nolu, TCK'nın 165. madesinde tanımlanan suç yönünden, anılan Yasanın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulama yeri bulunmaması nedeniyle de (2) nolu bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinin uygulanması sırasında hapis cezasının yanı sıra adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-) 5271 sayılı CMK'nın 231/6. fıkrasında; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilebilmesi için sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması, yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaat gelmiş olması, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları itibarıyla bir cezaya

hükmedilmesine gerek görülmemesi ve suçun işlenmesiyle mağdurun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hâle getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi koşullarının arandığı; bu bağlamda yasa normunun objektif ve subjektif kriterleri ile uygulama yapılması gerektiği anlaşılmaktadır.

Somut olaya gelince;

Sanığın sabıkasında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın henüz açıklanmamış bir hüküm olması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarının değerlendirilmesinde olumsuz koşul olarak belirtilen engel bir neden olarak kabul edilemeyeceği hususu dikkate alındığında, “Sanığın geçmişte suç işleme suç işleme eğilimi göz önüne alınarak” şeklindeki dosya kapsamına uygun düşmeyen, yerinde ve yeterli olmayan gerekçelere dayanılarak sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3-)TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hükmolunması,