Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/2370 K.2012/20098

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yasal süre içinde temyiz başvurusunda bulunmayan sanık ...'un bu konudaki isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Yakınan ve sanığın 25.06.2008 tarihli oturumda uzlaşmak istediklerini belirtmiş olmaları karşısında, geceleyin bina dahilinden hırsızlık suçunun suç tarihinde uzlaşma kapsamında kaldığı gözetilerek, 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddeleri öngörülen yönteme göre uzlaşma girişiminde bulunularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-) Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozmak suçundan 5237 sayılı Yasanın 116/2-4. maddesine göre belirlenen 1 yıl 6 ay hapis cezasından, anılan Yasanın 119/1-c maddesi uyarınca bir kat arttırım yapılırken 2 yıl 12 ay yerine, 3 yıl hapis cezasına hükmedilerek, fazla ceza tayini,

3-) Sanık ...'in, temyize gelmeyen sanıkla birlikte, yakınanın iş yerine, çatıdaki cam kapağı zorlayıp açarak girdikleri, iş yerindeki çelik kasayı kullandıkları aletle kesip açtıkları ancak bir şey bulamadıkları, bürodan 1.300 TL değerindeki bilgisayarı, içerisinde bulunan 4.200 Euro değerindeki programla birlikte alarak olay yerinden ayrıldıkları, sanığın kovuşturma aşamasında yakınana 1.500 TL ödeyerek kısmi iadede bulunduğu, yakınanın da kısmi iade nedeniyle sanıkların etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanmalarına rıza gösterdiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında mala zarar verme ve hırsızlık suçlarından 5237 sayılı Yasanın 168/2-4. madddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-) Sanık hakkında mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Yasanın 62. maddesi uygulandığı halde, konut dokunulmazlığını bozma ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerde, anılan maddenin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,