Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/23913 K.2014/11702

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 13.Ceza Dairesinin 15/11/2011 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Yakınanın aşamalardaki anlatımlarında: “...trene binmek üzere olduğu esnada üç şahsın kendisini aralarına alıp sıkıştırdıklarını ve bıçak çekmek suretiyle cep telefonunu aldıklarını” beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; eylemin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 08.04.2008 gün ve 2008/1-57 Esas, 2008/74 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; tekerrür uygulamasına esas alınacak hükümlülüklerin ve sonraki suç tarihinin 01.06.2005 tarihinden önce olması halinde; 5237 sayılı TCY'nın lehe kabulü ile yapılan uygulamalarda aynı Kanunun 58.maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi, 3- Sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 53.maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemesi,