Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/3918 K.2013/24094

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında TCY'nın 58.maddesinin uygulanmasına esas alınan Isparta Ağır Ceza Mahkemesinin 86-170 sayılı kararındaki hükümlülüklerinin mala zarar verme ve saldırgan sarhoşluk suçlarından cezalara ilişkin olması ve Mahkemenin kararda yapılan açıklamada kesinleşmeye ilişkin olarak kısmi onama ve bozmadan söz etmesi karşısında, ilamın kesinleşme tarihinin kesin olarak sorulduktan sonra mala zarar vermeden kurulan hükmün uygulamaya esas alınacağının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı Yasanın 53/1.maddesi uyarınca kasten işlenen suçtan ötürü hapis cezasına hükümlülüğün yasal sonucu olarak, sanığın belirtilen fıkradaki tüm hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi yerine, yalnızca aynı fıkranın (b-d-e ) bentlerindeki hak yoksunluğuna karar verilmesi,

2- Sanığın neden olduğu yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulması yerine yazılı biçimde uygulama yapılarak 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından.

5237 sayılı TCY’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet,