Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/16880 K.2012/16182

Hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda mahkumiyetine ilişkin İzmir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2007 gün 2007/40-66 sayılı kararı, Dairemizin 21.02.2012 gün 2007/16306-2012/2690 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.06.2012 gün 6-2007/105648 sayılı yazısı ile itiraz kanun yoluna başvurması üzerine,

Dosya, Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle Ceza Genel Kuruluna intikal ettirilmiştir.

03.07.2012 gün 28344 sayılı Resmi Gazete ile yayınlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 99-101. maddeleriyle 5271 sayılı CMUK.nın 308. maddesinde vaki değişiklik; Yargıtay Ceza Genel Kurulunca henüz karara bağlanmamış itiraz kanun yoluna konu edilen dava dosyalarının öncelikle özel Daire tarafından incelenmesini zorunlu kılması karşısında, anılan dosya, Yargıtay Ceza Genel Kurulu Başkanlığı tarafından Dairemize gönderilmekle yeniden incelenerek, değerlendirilip, karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

10.01.2007 günü saat 19.45 sularında sanıklar ... ve ... evde olmadığını bildikleri alt komşularının evinden gelen sesler üzerine bakmaya gittiklerinde pencereden dışarı çıkan sanıkları yakaladıkları ve etkisiz kılarak polise teslim ettikleri olayı müştekiye de bildirdikleri, yakınan evinin pencere korkuluğunun kırılıp pimapen camının kanırtılarak içeri girildiğini ancak içeriden bir şey çalınmadığı sanıklardan şikayetçi olduğunu belirtip sanık ... ve suç arkadaşı suçlamayı tevitli olarak ikrar ettikleri olayda mahkemece sanık ... hakkında TCK'nın 142/1-b, 143, 35/2,

62 ve sanığın tekkerrüre esas sabıkası bulunduğundan 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre cezalandırılmasına, infazdan sonra 2 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasın denildikten sonra uygulamaya esas alındığı: İzmir 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/586 esas- 2004/1347 sayılı ve 18.04.2005 tarihinde kesinleşen” eski hükümlülüğüne de gerekçeli kararın ikinci sayfasında denetime olanak verecek şekilde göstermiştir.

Anılan kararın onaylı bir örneği de dosya içinde olup 04.05.2005 tarihinde infaza verildiği kaydını da taşımaktadır.

Sanık hükmü temyiz etmiştir.

04.06.2007 günlü tebliğname ise (onama) istemlidir.

Dairemizin 21.02.2012 gün 2007/16306-2012/2690 sayılı kararı ile “5237 sayılı Ceza ve Güvenlik tedbirlerinin infazı hakkındaki 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 58/7. maddesinin uygulama koşullarının değerlendirilebilmesi ve infazdan duraksamaya neden olunmaması için,

sanığın tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetinin getirilmesi ve denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilmemesi ve denetim süresinin belirlenmesinin infaza yönelik bir işlem olduğu gözetilerek sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması ile yetinilmesi yerine 5237 sayılı yasanın 108/4.maddesine dayanılarak denetim süresi belirlenmesi, nedeniyle Bozulmasına, denilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise; tekerrüre esas alınan İzmir 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/586-1347 sayılı ilamı ile iki ayrı suçtan 1 yıl 9 ay 10 gün, ve 10 ay 20 gün olmak üzere içtimaen 1 yıl 19 ay 30 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyet ilamı aslına uygun tetkik edilerek dosya içerisine getirildiğini gerekçeli kararın 2. sayfasında da tekerrüre esas karar alındığı yazıldığını, ilamın infaz bilgisi yok ise de TCK.58/2-b maddesinde yer alan infaz tarihinden itiraza, 3 yılın geçmesi durumunda söz konusu olmadığını ve denetimli serbestlik süresinin tayininin yerinde olmadığından Bozma kararı kaldırılarak hükmün Düzeltilerek Onanmasına karar verilmesini istemesi ile itiraz kanun yoluna gidilmiştir.

TCK. 58 uygulamasına esas alınan ve gerekçeli kararda gösterilen ve onaylı bir örneği dosyada bulunan İzmir 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.12.2004 gün 2004/5865– 2004/1347 sayılı kararın da;

1- Sanık ...'in müşteki ... Şen'e karşı TCK 493/1-son , 61,522.maddeleri uyarınca 10 ay 20 gün hapis,

2- Sanık ...'in müşteki Latif Şen'e karşı eylemi TCK 493/1-son ,62, 522. maddeleri uyarınca 1 yıl 9 ay 10 gün hapis; TCK. 71. maddesi uyarınca içtima ettirilerek sanık ...'in 1 yıl 19 ay 30 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararın 18/04/2005 tarihinde kesinleşip, 04/05/2005 tarihinde infazı verildiği, infaza ilişkin bir bilginin dosyaya yansımadığı, aykırısı halde dahil somut olayımız suç tarihi 10.01.2007 olduğu da dikkate alındığında TCK. 58. maddenin 2. fıkrasının (b) bendindeki koşullarında oluşmadığı dikkate alındığında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden,

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE,

2-Dairemizin 21/02/2012 gün 2007/16306-2012/2690 sayılı Bozma kararının kaldırılmasına,

Hükmün doğal sonucu TCK.nın 53. maddesinin infazdan gözetilmesi olanaklı olduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamış, Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek değerlendirilen elverişli delillere gerekçeye ve Hakimin takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik tedbirlerinin infazı hakkındaki kanunun 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında TCK. 58. madde ile uygulama yapılırken “ İzmir 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/12/2004 gün ve 2004/586 – 2004/1347 sayılı içtimalı kararındaki “sanık ...'in müşteki Latif Şen'e karşı işlediği hırsızlık suçu nedeniyle TCK 493/1- son , 62, 522. maddeleri uyarınca 1 yıl 9 ay 10 gün hapis cezasının esas kılınması gerektiği dikkate alınmadan yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-Cezanın infazından denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması ile yetinilmesi yerine denetim süresi belirlenmesi ,

Bozmayı gerektirmiş sanık savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma yeniden yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesine göre 1412 sayılı CMUK.

322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki hükümlerde TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüme “İzmir 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/12/2004 gün 2004/586-2004/1347 sayılı TCK 493/1-son , 62, 522. maddeleri uyarınca 1 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası hükmü ile mükerrir olduğundan TCK.