Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/22349 K.2013/9969

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ceza Genel Kurulunun 2011/274-300 27/11/2010 tarih; 06/12/2008 gün 144-234, 23/09/1974 gün 224-408 ve 16/04/1973 gün 213-345 sayılı kararlarında açıkça vurgulandığı üzere temyiz süresinin geçirilmesinden sonra eski hale getirme başvurularını değerlendirme yetkisinin Yargıtay'da olduğu belirtilmiştir.

Somut olayımıza gelince, sanık hakkındaki Üsküdar 1.Çocuk Mahkemesinin 08.05.2008 gün ve 2007/277-2008/252 Esas sayılı kararının, 31.07.2008 günü sanığın bildirdiği adresinde beraber oturduğu ...’a tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

Cezasını infaz etmekte olan sanık 08.03.2010 tarihli mahkemeye yazdığı dilekçesinde “08.05.2008 günlü kararın yüzüne tebliğ edilmediğini ve bu sebeple temyize gönderemediğini, gerekçeli kararın kendisine tebliğ edilerek Yargıtay’a temyiz yazabilmesi için gerekli işlemlerin yapılmasını” talep etmiştir.

Sanığın talebini değerlendiren mahkeme 18.03.2010 tarihli kararı ile sanığın taleplerinin reddine karar vermiş, 08.04.2010 tarihinde bu kararı tebliğ ederek öğrenen sanık 12.04.2010 günü “verilen ilk karararın sabit adresine tebliğ edilmediğini ve bu nedenle temyiz yolunun kapandığını belirterek” red kararını da süresinde temyiz etmiştir.

Anılan Ceza Genel Kurul Kararları ışığında, sanığın taleplerinin eski hale getirme niteliğinde olduğu ve eski hale getirme konusunda karar verme yetkisi Yargıtay’da olduğu gözetilmeden mahkemece ret kararı verilmiş ise de, mahkemenin bu kararının yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

./..

-2-

31.07.2008 günü sanığın mahkemeye bildirdiği son adresine yapılan tebligatı alan ... isimli kişinin sanık ile irtibatı ve tebligatı almaya ehil olup olmadığı tebligat parçası üzerinde belirtilmemiş ise de; sanığın 26.02.2009 günlü dilekçesinde mahkemeden cezaevinde olması sebebi ile ödeme gücü olmadığından hakkında verilen para cezasının ertelenmesini talep ettiği anlaşıldığına göre 7201 tebligat Kanunun 32. maddesi de gözönüne alındığında tebligat geçersiz dahi olsa bir şekilde sanığın bu tebligata muttali olduğu ve bu haliyle tebligatın muteber kabul edilmesi gerektiği gözönüne alındığında sanığın bildirdiği adresine tebliğ edilen ve

...