Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/29245 K.2013/6470

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.12.2012 tarihli kenar yazısı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ...'ın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 62, 522 (hafif) maddelerine göre, 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 35; 116/2-4, 119/1-c; 151. maddeleri bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında değerlendirme ve uygulama yapılarak, mala zarar verme suçu bakımından 5271 sayılı CMUK’nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma girişiminde bulunulduktan sonra her iki yasanın ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması suretiyle lehe Yasanın saptanması gerekirken yazılı biçimde uygulama yapılması,

2- 5237 sayılı TCY’nın 143. maddesinin, 35. maddesinden sonra uygulanması suretiyle aynı Yasanın 61/5. maddesine aykırı davranılması, kabule göre de; temel cezadan indirim ve artırım yapılırken eksik ceza tayini yoluna gidilmesi,

3- Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nın 53.maddesinin 1.fıkrasında öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin seçimlik olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,

4- Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine,”müştereken” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

5- Sanık ...'ın, hükümden sonra, 17.12.2003 tarihinde öldüğünün sanığa ait dosyada mevcut nüfus kaydından anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi gereğince değerlendirme yapılması zorunluluğu,