Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/21661 K.2014/22249

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 17/06/2013 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre, Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/1290-1284 esas ve karar sayılı hırsızlık suçundan hükmedilen 2 yıl 2 ay 12 gün hapis cezası ilamı ile hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, ilamın infaz edilip edilmediği, yerine getirilmiş ise tarihi araştırılıp denetime olanak sağlaması bakımından da kesinleşme ve infaz tarihini içerir biçimde onaylı örneği dosyaya getirtildikten sonra, 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. maddesinin koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,

2-) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesinin 3. fıkrasındaki “İkinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda, hükümlünün koşullu salıverilmeyeceğine” ilişkin hükmün uygulanabilmesi için; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanıp 5275 sayılı Kanunun 108/1. maddesi uyarınca infazı yapıldıktan sonra tekrar suç işleyerek ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği, sanık hakkında tekerrür uygulamasına esas alınan Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/99-725 Esas ve Karar sayılı ilamında mükerrirliğe ilişkin bir hüküm bulunmadığı,

hükümlülük kararında mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 58/7. maddesi gereğince “Mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, şartları oluşmadığı halde yazılı şekilde sanığın 2. kez mükerrir olduğu belirtilerek koşullu salıverilmeden yararlanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCY’nın 53. madde ile 58. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümden "Sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümleri uygulandığından, 5271 sayılı Yasanın 108/3. maddesi gereğince sanığın koşullu salıverilmeden yararlandırılmasına yer olmadığına," tümcesinin çıkarılması.