Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/2632 K.2013/18459

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-...'in temyiz istemine ilişkin yapılan incelemede;

Suç ve karar tarihinde reşit bulunan sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olarak adı geçen sanığın vekili ya da yasal temsilcisi olmayan annesi ...'in temyiz yetkisi bulunmadığından temyiz isteminin CMUK'nın 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Sanık ... ve savunmanı ile sanık ... savunmanının temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Sanık ...'in 07.09.2012, sanık ...'in 18.10.2012 tarihli dilekçeleri ile “hükmedilen cezanın onaylanması” yönündeki isteklerinin; “onama” yetkisi Yargıtay'a ait olup, “temyizden vazgeçme” olarak değerlendirilemeyeceği kabul edildiğinden, tebliğnamede red isteyen görüş benimsenmemiştir.

Yağma eylemi 5237 sayılı TCY’nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a), (b), (c), (d) ve (h) bendlerine aykırı biçimde işlendiği halde, uygulama sırasında ihlal edilen bendlerin uygulama maddesi olarak gösterilmemesi, Mahkemece eylemin, silahla, kendini tanınmayacak bir hale koymak suretiyle, birden fazla kişi ile birlikte, konutta ve gece vakti işlendiğinin kabulü nedeniyle sonuca etkili bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir

Ancak,

5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiğinin düşünülmemesi,