Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/31807 K.2016/3349

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Mağdurun kucağında bulunan telefonun alınması biçiminde gerçekleşen eylemin, 5237 sayılı TCK’nun 142/2-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,

2- Mağdur, kovuşturma aşamasında verdiği 30.04.2012 tarihli dilekçesi ve 07.06.2012 günlü duruşmadaki ifadesinde, “Üzerinden alınan cep telefonunu, aracının koltuğunu tamir ettirirken kapalı olarak koltuğun altında bulunduğunu ve hemen müracaat ederek mahkemeye bildirdiğini” belirttiğinden, iadenin kovuşturma sırasında gerçekleşmesi nedeniyle TCK'nın 168/2. maddesi uyarınca, sanığın cezasının yarısına kadar indirileceğinin dikkate alınmaması,

3- 5237 sayılı Kanunun 58, 5275 sayılı Kanunun 106 ve 108. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında adli para cezasına hükmedildiği için hükümlülük kararında, mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanamayacağının düşünülmemesi,