Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2014/10357 K.2017/5097

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... savunmanının 01/07/2013 tarihli dilekçesi ile temyiz davası açtığı, ancak temyizden vazgeçme iradesine sahip olan sanık ...'ın 26/03/2014 tarihli dilekçesinde temyiz davasından feragat ettiği anlaşıldığından, o yer Cumhuriyet Savcısının temyizi ele alınarak yapılan incelemede;

Sanık ...'ın yakınanlar R ... ...'a yönelik 19.08.2012 ve 27.08.2012 tarihli eylemleriyle ilgili olarak Tehdit, Mala Zarar Verme, Hırsızlık, Basit Yaralama ve Hakaret suçlarından yargılandığı Çarşamba 2. Asliye Ceza Mahkemesinin birleştirme talebinin 03.05.2013 tarihli ara karar ile reddine karar verilerek sanık hakkında hüküm kurulduğu,

bu aşamada Çarşamba 2. Asliye Ceza Mahkemesince 23.05.2013 tarihinde birleştirme kararı verilmesi üzerine sözkonusu dosya ile inceleme konusu dosya olan Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesi arasındaki olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda 5. Ceza Dairesinin 17/12/2014 gün ve 2014/11443 Esas 2014/12798 Karar sayılı ilamıyla "dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine göre, her iki mahkemenin dava dosyaları arasında sanıkları ve mağdurları yönünden şahsi ve hukuki irtibat bulunduğu anlaşılmakla,

davaların birlikte yürütülmesinde yarar görüldüğünden," gerekçesiyle davaların Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin dosyası üzerinde birleştirilerek görülmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında;

Söz konusu dava dosyası ile bu dosyadaki kanıtların birlikte değerlendirilmesi açısından 5271 sayılı CMK'nın 8. ve 11. maddeleri gereğince birleştirilmesi, olanaklı değil ise dava dosyasının ya da onaylı bir suretinin dosya arasına konulduktan sonra, bu dosyaya da etkili olan deliller birlikte bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yetinilip yargılamaya devamla, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,