Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2014/5257 K.2017/3669

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülerek yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanıkların eylemlerini kendilerini takiple müdahale etmeye çalışan tanık ...’a, sanık ...’ın üzerinden ele geçen tornavidayı göstererek tehdit etmek suretiyle gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında, sanık ... hakkında TCK’nun 149. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi yanısıra ve (a) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, sonuç cezaya etkili görülmediğinden;

Tefhimle infaza esas kısa kararın ve gerekçeli kararın hüküm kısımlarında, sanık ... hakkında neticeten 2 yıl hapis cezası tayin edildikten sonra diğer sanık ... hakkında hüküm kurulurken “Görevsiz mahkemelerde verilen kararların sadece sanıkların temyiz etmeleri nedeni ile usulü müktesap oluştuğundan;” denildikten sonra sanık ... yerine “sanık ...” adına bir kez daha verilmesi, maddi yazım hatası olup, bu husus yerinde düzeltilmesi olanaklı görülmekle bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanıklara savunmalarını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle, savunmanlara ödenen avukatlık ücretlerinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak, sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,