KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2015/2016 E., 2018/1322 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Şubat 2018
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Yağma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1) Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulanan sanıklar hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasası'nın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporunun alınmasının zorunlu olduğunun düşünülmemesi,
2) Sanıkların okul bahçesinde dolaşan mağdurları ''gelin lan buraya'' diyerek çağırdıkları, sanık ...'ın önce mağdur ...'ın cebinden bir ev anahtarını aldığı sırada mağdurun elinde tuttuğu 2 TL'yi görüp aldığı mağdura ait anahtarı geri verdiği, sanık ...'ın bu kere mağdur ...'e tokat atarak üzerindeki montu istediği, aldığı olumsuz yanıt üzerine, sanık ...'in devreye girip ''sen montunu ver, bir kez giysin denesin, eğer geri vermezse ben ondan alır size veririm'' dediği, mağdur herşeye rağmen montunu vermek istememesi üzerine bu defa sanık ...'ın montun fermuarını zorla açıp mağdurun üzerinden çıkarıp giydiği,
sanıkların yanlarından ayrılan mağdur ...'ın okula gidip durumu öğretmenine anlatması üzerine olay yerine mağdur ... ile birlikte bir öğretmenin geldiğini gören sanıkların mağdur ...'e montunu vererek kaçtıkları olayda;
a) Mağdur Fethullah'tan önce evinin anahtarını daha sonra da elinde tuttuğu 2 TL'yi zorla alıp anahtarı mağdura geri verip başkaca bir eylem gelişmeden olay yerinden ayrılan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 150. maddesinin 2. fıkrasının uygulama olanağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,
b) Kabule göre de; mağdur ...'in montunu alan sanıkların bir öğretmenin olay yerine geldiğini görmeleri üzerine kendilerini takipten kurtarmak amacıyla montu mağdura iade ettikleri olayda; yasal koşulları bulunmadığı halde TCK.nun 168/1-3. maddesi uygulanma yapılarak noksan ceza tayini,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2015/2016, K. 2018/1322, 21 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama