Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2015/5750 K.2018/1307

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülerek yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2012/6-1232 Esas 2013/106 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 763. maddesi uyarınca suça konu eşyayı üçüncü bir kişiye satmak suretiyle zilyetliği devreden sanıkların artık eşya üzerinde tasarruf yetkisi kalmadığından, üzerinde tasarruf yetkisi bulunmayan telefonu sattıkları yeri göstermeleri sonucu telefonun satın alınan kişiden alınmasının TCK'nın 168. madde anlamında sanıklar tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olarak kabulü mümkün olmadığı,

ancak sanıkların çaldığı malı satmaları nedeniyle haksız bir biçimde sağladıkları kazancı iade etmeleri halinde TCK'nın 168. maddesinde anlamını bulan bir iade ve tazminden bahsetmenin mümkün olacağı, somut olayda ise; kolluk görevlilerince mağdura ait cep telefonunun sanıklardan satın alan sanık ...'den teslim alınarak mağdura iade edildiği ve sanıkların telefon satışından elde ettikleri bedeli iade etmediklerinin anlaşılması karşısında; etkin pişmanlık koşullarının bulunmadığı gözetilmeden sanıklar ... ve ... hakkında yağma suçu nedeniyle, tayin olunan temel cezadan TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılması,

karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede eleştiri dışında usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı olarak "sanıklardan tahsiline" denilerek, infazda duraksamaya neden olacak şekilde karar verilmesi;