Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2016/2165 K.2019/224

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkumiyet hükmünün doğal sonucu olan TCK'nin 53. maddesine ilişkin Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan, 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının, infazda gözetilmesi olanaklı görülerek yapılan incelemede;

Sanığın, olay sırasında bir şekilde ele geçirdiği taşla mağdur annesini darp edip boynundaki altınlarını aldığı yolundaki iddia ve bunu doğrulayan 17.06.2010 günlü doktor raporu dikkate alındığında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 149. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi ile uygulama yapılıp temel cezanın belirlenmesi gerektiği düşünülmeden, TCK'nin 148. maddesi ile noksan ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı Yasanın 150/3. maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,