KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2016/602 E., 2019/3253 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mayıs 2019
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Yağma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
501 kelime·3 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Hükümlü ...’e anılan uyarlama kararının başvurabileceği yasa yolu, türü, süresi, mercii, sürenin ne zaman başlayacağı ve nerelere ne biçimde müracaat edilebileceği yazılmak suretiyle, bilgisi dışında atanan savunmanın temyizini kabul edip etmediği, hükmü temyiz etmediği takdirde savunmanının temyiz isteminin geçersiz sayılacağı da belirtilerek meşruhatlı tebligata karşın hükümlünün açılan temyiz davasına onay verdiğine dair açık bir irade ortaya koymadığının anlaşılması karşısında; dosyanın bu hükümlü yönünden inceleme dışı bırakılarak; hükümlü ... savunmanının temyiz itirazları ile sınırlı olarak yapılan incelemede;
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1)Oluş ve dosya kapsamına göre;
17.10.1995 günü saat 20.00 sıralarında hükümlü ...’in suç arkadaşı ... ile birlikte Beşiktaş’tan mağdur ...’in ticari taksisine müşteri gibi binip İstinye’de boş bir arazide aracı durdurup zorla mağdurun 1.000.000 TL (1.000 YTL) parasını aldıkları olayda; hükümlü ...’ın mağdura karşı gerçekleştirdiği yağma eyleminin suç tarihinde 765 sayılı TCK’nin 497. maddenin 1. fıkrası, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nin 149. maddenin 1. fıkrasının (c) ve (h) bentleri;
21.10.1995 günü saat 00.15 sıralarında hükümlü ...’in suç arkadaşları ... ve ... ile birlikte Erenköy’den mağdur ...’in ticari taksisine müşteri gibi binip İstinye’de aracı durdurup bıçak tehditi ile mağdurun 600.000 TL (600 YTL) parasını, oto teybini ve 1 paket sigarasını aldıkları, hükümlü ve suç arkadaşlarının yakalandıklarında mağdurdan alınan oto teybinin iade olduğu, olayda; hükümlü ...’ın mağdura karşı gerçekleştirdiği yağma eyleminin suç tarihinde 765 sayılı TCK’nin 497. maddenin 2. fıkrası, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nin 149. maddenin 1. fıkrasının (a), (c) ve (h) bentleri;
16.11.1995 günü saat 19.00 sıralarında hükümlüler ... ve ...’ın suç arkadaşları ... ve ... ile birlikte Kadıköy’den mağdur ...’ın ticari taksisine müşteri gibi binip İstinye’de boş bir arazide aracı durdurup zorla mağdurun 7.000.000 TL (7.000 YTL) parasını, oto teybini, kol saatini ve deri montunu aldıkları, hükümlü ve suç arkadaşlarının yakalandıklarında mağdurdan alınan oto teybi, mont ve kol saatinin iade olduğu olayda;
hükümlü ...’ın mağdura karşı gerçekleştirdiği yağma eyleminin suç tarihindeki 765 sayılı TCK’nin 497. maddenin 1. fıkrası, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nin 149. maddenin 1. fıkrasının (c) ve (h) bentleri kapsamında kaldığı gözetilerek aynı Kanunun 61. maddesine göre temel cezanın alt sınır aşılarak tayini gerektiği dikkate alınmadan yazılı şekilde uygulama yapılması,
2)Hükümlü ... ve suç arkadaşlarının yakalandıklarında mağdur ...’den yağmalanan oto teybi ile mağdur ...’dan yağmalanan oto teybi, mont ve kol saatinin yerlerini göstererek polise teslim edildiğinin, mağdurlardan yağmalanan paranın ise iade edilmediğinin anlaşılması karşısında; mağdurlar ... ve ...’a kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre TCK'nin 168/1. maddesinin uygulama koşullarının takdiri gerektiğinin düşünülmemesi,
3)İnfaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağı düşünülmeden, kazanılmış hak kavramına yanlış anlam yüklenerek hükümlü ... hakkında noksan ceza tayini,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2016/602, K. 2019/3253, 22 Mayıs 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama