Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2017/2774 K.2019/5154

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, uyulan bozmaya, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yağma suçunun yakınanın işyeri olan bakkal dükkanında, silahla işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinin yanı sıra (d) bendi ile de uygulama yapılması ve aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, bu hususların dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Mağdur ... ile aynı evi kiralamak isteyen sanık arasında bu yüzden sorun olduğu, mağdur evi kiralamaktan vazgeçmesine rağmen ev sahibinin evini sanığa kiralamadığı ve bundan habersiz olan sanığın olay günü mağdurun iş yerine gidip silah doğrultarak “Neden evi kiraladın lan, bana para ver” dediği, mağdurun da evi kiralamadığını ve parasının da olmadığını belirttiği halde sanığın para isteme iradesini devam ettirerek silahın kabzasıyla mağdur ...'ı başından yaraladığı,

duyduğu sesler üzerine üst kattaki evlerinde bulunan mağdur ...'ın kardeşi ...'ın işyerine gelerek müdahale ettiği sırada sanığın silahla ateş etmesi sonucu yaralandığı olayda; sanığın herhangi bir şey alamadığının anlaşılması karşısında, yağma suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden sanık hakkında yazılı şekilde karar verilmesi,