Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2017/3048 K.2019/5418

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, uyulan bozmaya, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Oluş ve dosya içeriğine göre; temyizin konusu olmayan sanık ... ... ile yakınanın bir süre ortak fırın işlettikten sonra ayrıldıkları, sanık ...'in yakınandan alacaklı olduğu, diğer sanıklarla bu alacağın tahsil edilmesi için konuştuğu, olay günü sanıkların birlikte yakınanın iş yerine gittikleri, sanıklar ...'ın işyerine girdiği, sanık ...'nin yakınana "Senden alacaklıyız, bekle, diğer arkadaş size söyleyecek" dediği, bunun üzerine sanık ...'ın "Senin ... ...'ya borcun varmış, sen bu borcu ödememişsin, üstelik adamı da dövmüşsün, biz şimdi bu parayı almaya geldik, bize ödeyeceksin" dediği, yakınanın yan odaya geçerek polisi aradığı,

sanıkların işyerinin önünde aracın içerisinde beklemekte olan sanıklar ... ve ...'in yanına gittikleri, olayı bir şekilde öğrenen tanıklar ... ve ...'ında sanıkların bulundukları aracın önüne geçtikleri, sanık ...'ın tanıklara "Kendilerinin sanık ...'den alacağı olduğunu, sanık ...'in müştekiden alacağı olduğu için bu parayı almaya geldiklerini" söylediği sırada yakınanında aracın yanına geldiği, sanık ...'ın bu kez yakınana "Biz cemaat kuracağız, o şahısta gelecek, sende geleceksin, bu hesabı göreceğiz" dediği, yakınanın "Siz kim oluyorsunuz" sorusuna "Kim olduğumuzu göreceksiniz" dediği,

henüz polis gelmeden olay yerinden uzaklaştıkları, üç dakika sonra sanıklardan birinin tanık ...' ı arayıp "... bizi şikayet ettiniz mi bizim üzerimizde emanet var" dediği, daha sonra sanıkların yakınana telefon ederek para istemeye devam ettikleri, yakınanın sanıkları yakalatmak için 5000,00 TL ödeyeceğini, büroya gelmelerini söylediği, polisle iş birliği halinde tuzak para hazırladıkları, ancak sanıkların para almaya gelmemeleri şeklinde gelişen olayda;

1-) Yağma suçunu sanıkların el ve iş birliği ile haraket ederek birlikte yakınanın işyerinde işlendiği anlaşılıp kabul edildiğine göre, 5237 sayılı TCK'nin 149/1. madde ve fıkrasının (c) bendinin yanı sıra (d) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken bunların değerlendirilerek alt sınır aşılarak ceza uygulaması yapılması gerektiğinin düşünülmemesi, 2-) Sanıkların tehditle yakınandan para istedikleri ancak yakınanın istenen parayı vermediğinin anlaşılması karşısında; eylemin kalkışma aşamasında kaldığı gözetilmeden tamamlandığının kabulüyle yazılı şekilde uygulama yapılması, 3-) Uygulamaya göre de;

a-) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 108/2. maddesi uyarınca, tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağından sanığın tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyet hükmünün birden fazla suçtan ibaret olup birden fazla cezayı içermesi nedeniyle, en ağır cezayı hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği ve sanık savunmanının temyizi üzerine Dairemizin 02.11.2016 gün,

2013/30712 esas ve 2016/6439 karar sayılı ilamıyla bozma kararı verilen İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.06.2013 sayılı kararında tekerüre esas alınan "İzmir 3. Asliye Ceza Mah. 08.07.2005 gün, 2003/509 Esas ve 2005/595 karar sayılı ilamında belirtilen 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hükmolunan 1 yıl hapis cezasının" tekerrüre esas alınması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

b-) Cezayı aleyhe değiştirmeme ilkesi gereğince uygulama yapılırken, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi yerine, 5271 sayılı CMK'nin 307/4. maddesinin hükme esas alınması,

c-) Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “Ayrı ayrı” yerine, “Eşit” olarak alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 326/2. maddesine aykırı davranılması,