Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2018/424 K.2020/866

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında, mağdur ...’ya karşı işlediği yağma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre suçun, sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nin 150. maddesinin 2. fıkrasındaki "Malın değerinin azlığı" kavramında Yasa Koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği; somut olayda sanıkla suç ortaklarının, suç tarihinde mağdurdan para istedikleri, mağdurun parası olmadığını söylemesi üzerine, üst aramasına girişilerek 3 TL bozuk para ve 1 paket sigara ile daha sonra da 1 adet çakmağın alındığının anlaşılması karşısında, koşulları oluşmadığı hâlde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması,

2- Sanığın; mağdurun 3 TL parasını, 1 paket sigarasını ve 1 adet çakmağını yağmaladıktan sonra 1 TL parasını hemen geri verdiği, çakmak ve bâkiye 2 TL’nin yapılan üst aramalarında ele geçtiği, sigaranın ise kovuşturma aşamasında iade edildiğinin anlaşılması karşısında; 2 TL ve çakmağın açıklandığı şekilde ele geçmesinin rızaî iade sayılmayacağı, 1 TL’nin ve sigaranın verilmesinin kısmî iade oluşturacağı, mağdurun ise 19.03.2010 tarihli celsede, kısmî iadeye muvafakat etmeyerek sanığın cezasından indirim yapılmamasını istediği gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmü uygulanarak eksik ceza tayini,

3-T.C. Anayasası’nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usûl ve Esaslarına İlişkin Yönetmelik’in 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,