Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2018/449 K.2020/1976

Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanık ... hakkında, katılan Muhammed ...’a yönelik yağma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak. 1- Olay günü saat 16.00 sıralarında, katılan ... ... ile kuzeni olan tanık ...’un mahalleden tanıdıkları sanık ...’ı gördükleri, sanığın katılanı yanına çağırdığı, daha önce de kendisinden para istenmiş olması nedeni ile katılanın cüzdanını tanık kuzenine verdiği, ikisinin de sanığın yanına gittikleri, sanığın yine katılandan para istediği, katılanın “Param yok” şeklinde cevap verdiği, bunun üzerine sanığın cüzdanı alırken gördüğü tanığa “Cüzdan ver” dediği, tanığın cüzdanı verdiği, sanığın içinden 20 TL aldıktan sonra cüzdanı tanığa verdiği,

katılanın parasını istemesi üzerine sanığın “Parayı vermeyeceğini, kime giderse gitsin bu parayı alamayacağını” beyan edip olay yerinden uzaklaştığının anlaşılması karşısında; sanık tarafından sarf edilen sözlerin ve/veya mevcut fizikî koşulların, yağma suçunun unsuru olarak öngörülen tehdit kapsamında değerlendirilemeyeceği, katılanın sanığın kimliğine yönelik geçmişten gelen algı ya da tasavvurunun ya da katılanın psikolojik durumu ve/veya ürkek kişiliği ile yarattığı düşüncelerin de bu şekilde algılanamayacağı dikkate alındığında;

malvarlığı itibariyle büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ve yağma boyutunda bir cebir bulunmadığı gözetilmeden, yerinde yeterli olmayan gerekçe ile sanığın yağma suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi, Kabule göre de.