Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2019/46 K.2020/3624

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde 5237 sayılı TCK'nin 168/3. maddesinin, 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Yasanın 61. maddesine aykırı davranılmış olması sonuca etkili olmadığından; sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak 15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin ise infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden; anılan husular bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ... hakkında TCK’nin 149/1-a-c-h,168/3. maddeleri uyarınca belirlenen 5 yıl 4 ay hapis cezasından, anılan yasanın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığı sırada; hesap hatası sonucu 4 yıl 5 ay 10 gün yerine, 4 yıl 7 ay 10 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2-Sanığın üzerine atılı suçun uzlaşma kapsamında olmadığı halde, uzlaştırmacı gideri olarak 456 TL’nin sanıktan alınmasına; Mahkemece, 5271 sayılı Yasanın 150/3. maddesi uyarınca, sanıklara savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan

Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine, karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,