Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/3092 K.2021/13596

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yağma suçunun birden fazla kişi ile birlikte, iş yerinde ve gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken bu hususun dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin düşünülmemesi, karşı temyiz bulunmadığından; bozma nedeni yapılmamış; 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

I)Sanık ... hakkında verilen 08/05/2015 tarihli kararın karşı temyiz olmaksızın bozulduğunun anlaşılması karşısında, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesine göre yeniden kurulan hükümde kazanılmış hak ilkesi gereği sanık hakkında ilk hükümde yer almayan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

II)Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı biçimde "eşit tahsiline" biçiminde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... müdafiilerinin dilekçelerinde ileri sürdükleri temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,