Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/485 K.2021/6424

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 4. Ceza Dairesi’nin 11/02/2020 tarih ve...sayılı görevsizlik kararı ile dairemize gönderilen başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulaması yönünden, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararın ve 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 10. maddesinin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabul de ve nitelendirmede usul ile yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Oluş ve dosya kapsamına göre, mağdur ...’ten 4000 TL alacağı olduğunu belirten sanık ...’in, 05.01.2015 günü parasını istemesine rağmen mağdurun vermeyeceğini söylemesi üzerine silahla ateş ettiği olayda; gerekçeli kararın değerlendirme kısmında, sanığın eyleminin alacak-borç konusu paranın teslimine yönelik 5237 sayılı TCK'nın 150. maddesinde anlamını bulan tehdit kapsamında kaldığı değerlendirildiğinin anlaşılması karşısında, hüküm bölümünde sanık hakkında doğrudan tehdit suçundan 5237 sayılı TCK'nın 106/2.a maddesi ile yazılı şekilde uygulama yapılarak gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye düşülmesi,

2-Kabule ve uygulamaya göre de;

a-Mağdur ile sanık arasındaki hukuki ilişkiyi oluşturan borcun ödenmemesinin ayrıca haksız tahrik oluşturduğu şeklinde yasal olmayan gerekçe ile uygulama yeri bulunmadığı halde, 5237 sayılı TCK'nın 29/1. maddesiyle cezadan indirim yapılması,

b-Sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 106/2-a, 29 madde ve fıkraları uyarınca tayin olunan 2 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasından, aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim uygulanırken hesap hatası yapılarak 2 yıl 2 ay 7 gün yerine 1 yıl 14 ay 7 gün hapis cezası belirlenmesi,